Afazja dziecięca
Afazja dziecięca to zaburzenie rozwoju mowy o podłożu neurologicznym. Systematyczna terapia neurologopedyczna pozwala krok po kroku budować komunikację dziecka.
Czym jest afazja dziecięca?
Afazja dziecięca (niedokształcenie mowy o typie afazji) to zaburzenie rozwoju języka wynikające z nieprawidłowego funkcjonowania struktur mózgu odpowiedzialnych za mowę. Dziecko z afazją słyszy prawidłowo i chce się komunikować, ale ma poważne trudności z rozumieniem mowy, budowaniem słów i zdań lub jednym i drugim.
Afazja wymaga systematycznej, wieloletniej terapii neurologopedycznej. Im wcześniej zostanie rozpoznana, tym większe szanse na zbudowanie sprawnej komunikacji.
Na jakie objawy zwrócić uwagę?
- Znaczne opóźnienie rozwoju mowy mimo prawidłowego słuchu
- Trudności w rozumieniu mowy lub budowaniu wypowiedzi
- Zniekształcanie słów, „gubienie" głosek i sylab
- Duża rozbieżność między rozumieniem a mówieniem
Jak wygląda diagnoza w Poradni Budzik?
Analizujemy przebieg ciąży, porodu i wczesnego rozwoju dziecka.
Oceniamy rozumienie, nadawanie mowy i funkcje towarzyszące.
W razie potrzeby kierujemy na konsultację neurologiczną i badanie słuchu.
Opracowujemy długofalowy program terapii i wsparcia komunikacji.
Jak pomagamy?
Terapia afazji to regularna, długofalowa praca neurologopedyczna nad rozumieniem i nadawaniem mowy. Gdy to potrzebne, wprowadzamy komunikację wspomagającą (AAC), by dziecko mogło porozumiewać się już w trakcie terapii — to zmniejsza frustrację i wspiera rozwój języka.
Najczęstsze pytania
Czy afazja oznacza, że dziecko nie będzie mówić?
Nie. Dzieci z afazją robią postępy — tempo zależy od głębokości zaburzenia i systematyczności terapii. Kluczowe jest wczesne rozpoczęcie pracy.
Czym różni się afazja od opóźnionego rozwoju mowy?
W afazji trudności mają podłoże neurologiczne i specyficzny obraz — np. dużą rozbieżność między rozumieniem a mówieniem. Różnicowanie wymaga diagnozy neurologopedycznej.