Zaburzenia integracji sensorycznej
Metki drażnią, hałas przytłacza, a huśtawka przeraża — albo przeciwnie, dziecko ciągle szuka mocnych wrażeń? To mogą być zaburzenia integracji sensorycznej.
Czym są zaburzenia integracji sensorycznej?
Integracja sensoryczna to sposób, w jaki mózg organizuje informacje ze zmysłów, by móc adekwatnie reagować na otoczenie. Gdy proces ten przebiega nieprawidłowo, dziecko może odbierać zwykłe bodźce jako przytłaczające (nadwrażliwość) albo zbyt słabe (podwrażliwość) — i zachowywać się w sposób, który otoczenie odbiera jako „trudny”.
Zaburzenia SI wpływają na zabawę, naukę, jedzenie, ubieranie i relacje z rówieśnikami. Terapia w sali SI, prowadzona przez certyfikowanego terapeutę, stopniowo normalizuje odbiór bodźców.
Na jakie objawy zwrócić uwagę?
- Nadwrażliwość na dotyk, dźwięki, światło lub zapachy
- Unikanie ruchu (huśtawki, karuzele) lub ciągłe poszukiwanie wrażeń
- Niezgrabność ruchowa, częste potykanie się i upadki
- Trudności z koncentracją i szybka przestymulowanie
Jak wygląda diagnoza w Poradni Budzik?
Analizujemy z rodzicami reakcje dziecka na bodźce w codziennym życiu.
Przeprowadzamy próby oceniające reakcje przedsionkowe i dotykowe.
U starszych dzieci stosujemy wystandaryzowane testy SI.
Opracowujemy program terapii i „dietę sensoryczną" do domu.
Jak pomagamy?
Terapia SI odbywa się w specjalnie wyposażonej sali i ma formę ukierunkowanej zabawy ruchowej. Rodzice otrzymują też wskazówki do codziennego wspierania dziecka — tzw. dietę sensoryczną dopasowaną do jego profilu.
Najczęstsze pytania
Czy dziecko wyrośnie z zaburzeń SI?
Bez wsparcia trudności zwykle zmieniają formę, ale nie znikają — w szkole wracają jako problemy z koncentracją czy pismem. Terapia we wczesnym wieku jest najskuteczniejsza.
Jak odróżnić zaburzenia SI od „trudnego charakteru"?
Kluczem jest powtarzalność reakcji na konkretne bodźce. Diagnoza SI pozwala obiektywnie ocenić, czy zachowania mają podłoże sensoryczne.